KARPIOKSZTAŁTNE
Brak polskiej nazwy
Leuciscus souffia agassizi
««« powrót
Kolorem czerwonym zaznaczono obszar występowania gatunku Leuciscus souffia agassizi

Budowa zewnętrzna: Długie, wyciągnięte, prawie wrzecionowate ciało, bocznie słabo ścieśnione. Głowa długa, pysk tępy, o dolnym, prawie horyzontalnym otworze gębowym. Płetwa grzbietowa rozpoczyna się nad nasadą płetw brzusznych lub (rzadko) tuż za nią. Płetwa grzbietowa ma 10, a odbytowa 10 do 13 promieni, krawędź płetwy odbytowej lekko wklęsła. Łuski duże, 48-56 wzdłuż linii bocznej. Zęby gardłowe dwurzędowe, 2.5-5/.4/.2. Grzbiet ciemny, szarobrązowy, z niebieskawym metalicznym połyskiem. Boki srebrzyście lśniące, strona brzuszna biaława. Wszystkie płetwy jasnobrązowe, do jasnożółtych, u nasady lekko pomarańczowe. Linia boczna koloru pomarańczowego. W okresie tarła, zwłaszcza u samców, bezpośrednio nad linią boczną pojawia się czarna, fioletowo lśniąca długa wstęga, ciągnąca się od oka do płetwy ogonowej. Długość ryb 12-17 cm, maksymalnie 24 cm.

Leuciscus souffia agassizi - Brak polskiej nazwy
Rycina gatunku Leuciscus souffia agassizi


Występowanie: W szybko płynących ciekach górnego i środkowego dorzecza Renu i Dunaju, rzadziej w jeziorach (np.: w Jeziorze Bodeńskim). W Alpach występuje do wysokości 850 m n.p.m. Podgatunek Leuciscus souffia muticellus (gatunku Leuciscus souffia) występuje w północnych i środkowych Włoszech.

Tryb życia: Mało poznana ryba stadna, przybywająca na dużych głębokościach w pobliżu żwirowego dna, z dala od brzegów. Tarło od marca do maja. Ikra składana jest stadnie na żwirowe podłoże w silnym prądzie wody.

Odżywianie: Plankton i małe zwierzęta denne.