KARPIOKSZTAŁTNE
Płoć macedońska
Rutilus macedonicus
««« powrót
Kolorem czerwonym zaznaczono obszar występowania gatunku Rutilus macedonicus

Budowa zewnętrzna: Wysokie, ścieśnione ciało o tępym pysku i wąskim, skierowanym skośnie ku górze otworze gębowym, zaopatrzonym w mięsiste, grube wargi. Łuski duże, koliste, 42-45 wzdłuż linii bocznej. W płetwach piersiowych po 12-14 promieni. W płetwie grzbietowej jest ich 9-10, w odbytowej zaś 9-11. Zęby gardłowe jednorzędowe, 4-4/5/. Grzbiet ciemny w kolorze od zielonkawego do niebieskawego, z metalicznym połyskiem. Boki jasne, srebrzyście ubarwione. Brzuch żółtawobiały. Za tylną krawędzią oka rozpoczyna się długa ciemnobrązowa wstęga, kończy się na trzonie ogonowym szeroką plamą, zahaczającą częściowo o płetwę ogonową. Długość 12 do 15 cm, maksymalnie 18 cm.

Rutilus macedonicus - Płoć macedońska
Rycina gatunku Rutilus macedonicus


Występowanie: Wody stojące i wolno płynące w północnym zlewisku Morza Egejskiego (dorzecze Wardaru, jezioro Dorjan w d. południowej Jugosławii).

Tryb życia: Gatunek płoci przebywający chętnie w większych stadach, w płytkich przybrzeżnych, obficie porośniętych roślinnością miejscach. Tarło od kwietnia do maja, dojrzałe płciowo osobniki zbierają się wówczas na tarliskach, często w dużych stadach. Samce pojawiają się na kilka dni wcześniej przed samicami. Po przybyciu samic rozpoczynają się gwałtowne zaloty. Składanie ikry odbywa się przy głośnym plusku wody. Kleista ikra, o średnicy 1 mm przyczepia się do wodnych roślin, korzeni i kamieni. Okres wylęgania, zależnie od temperatury wody wynosi 4-10 dni. Po okresie resobowania woreczka żółtkowego, wynoszącym 2-5 dni, młode ryby zaczynają pobierać pokarm planktonowy.

Odżywianie: Robaki, małe skorupiaki, larwy owadów, owady.