CIERNIKOKSZTAŁTNE
Iglik
Syngnathus acus
««« powrót
Kolorem czerwonym zaznaczono obszar występowania gatunku Syngnathus acus

Budowa zewnętrzna: Bardzo silnie wyciągnięte, smukłe makaronowate ciało z 17-22 kostnymi pierścieniami pomiędzy głową a płetwą grzbietową. Pysk rurkowaty, okrągły, o długości większej niż połowa długości głowy; jego wysokość jest mniejsza niż połowa wysokości głowy. Czoło silnie wysklepione. W płetwie grzbietowej 29-30 miękkich promieni. Położona jest ona pomiędzy 7 a 9 pierścieniem ciała. Występują płetwy piersiowe i ogonowa. Przed otworem odbytowym znajduje się 17-22 pierścieni tułowia. Ubarwienie jasno- lub ciemnobrązowe, czasami również zielonkawe, lśniące. Strona brzuszna jaśniejsza. Na bokach zwykle znajduje się ciemny, wzorzysty rysunek pierścieni. Maksymalna długość 50 cm; samice osiągają mniejsze rozmiary. Gatunek Syngnathus rostellatus ma do odbytu 13-17 pierścieni tułowiowych, krótki pysk (mniejszy niż połowa długości głowy); osiąga maksymalnie 17 cm długości.

Syngnathus acus - Iglik
Rycina gatunku Syngnathus acus


Występowanie: Północny Atlantyk od Zatoki Biskajskiej do zachodnich wybrzeży Wielkiej Brytanii; kanał La Manche, południowe rejony Morza Północnego. W Morzu Śródziemnym żyje podgatunek Syngnathus acus rubescens charakteryzujący się krótszą płetwą grzbietową. Igliki żyją głównie w strefie morskich wodorostów (łąki morskich traw), rzadko głębiej niż 15 m. Wstępują również do słonawych wód ujścia dużych rzek oraz do przymorskich zalewów.

Tryb życia: Ryba ta czyhając na zdobycz często stoi pionowo pomiędzy pędami morskich traw. Doskonale dopasowana kolorystycznie do otoczenia, nieruchoma, śledzi potencjalną ofiarę niezależnie poruszającymi się oczami. Z chwilą gdy znajdzie się ona dostatecznie blisko, rurkowaty pysk niezauważalnie przybiera odpowiednią pozycję, a następnie błyskawicznym rzutem głowy jest wysuwany, by wessać zaskoczoną ofiarę. Wydawany jest przy tym wyraźny, trzeszczący odgłos. Igliki nie są szybkimi pływakami. Poruszają się w pozycji pionowej dzięki falistym ruchom płetwy grzbietowej, manewrując przy tym niezwykle zręcznie w roślinnym gąszczu. Pionową postawę uzyskują dzięki zgromadzonym w pęcherzu pławnym gazom. Tarło od wiosny do lata. Samica wytwarza 200-400 jaj o średnicy 2,4 mm, które po długich zalotach składane są porcjami do utworzonej z dwóch płatów skóry torby lęgowej samca. Po około 5 tygodniach przez podłużną szczelinę wydostają się z niej w pełni rozwinięte, 3-centymetrowe młode ryby.

Odżywianie: Skorupiaki planktonowe, wylęg ryb.

Uwagi: Z gatunkiem tym spokrewniona jest także iglicznia (Syngnathus typhle). Ma ona wyższy, silniej bocznie ścieśniony pysk, który jest dłuższy od połowy długości głowy. Maksymalna długość 35 cm.