DORSZOKSZTAŁTNE
Ogak
Gadus ogac
««« powrót
Kolorem czerwonym zaznaczono obszar występowania gatunku Gadus ogac

Budowa zewnętrzna: Wyciągnięte, opływowe, dość ciężkie ciało o masywnej, szerokiej głowie. Średnica oka mniejsza od długości pyska. Szczęka górna nieco wysunięta. Na podbródku wąsik odpowiadający długością prawie średnicy oka. Linia boczna do połowy drugiej płetwy grzbietowej wygięta ku górze; dalej aż do ogona biegnie prosto. Łuski leżące na niej są grube, z dużymi otworami, sama zaś linia jest ciemna. Trzy płetwy grzbietowe są ustawione blisko siebie i mają zaokrągloną górną krawędź. W pierwszej znajduje się 14-15, w drugiej 18-22, a w trzeciej 17-20 miękkich promieni. Pierwsza płetwa odbytowa rozpoczyna się nieco z tyłu pod nasadą drugiej płetwy grzbietowej. Płetwy odbytowe z zaokrąglonymi krawędziami oraz z 19-23 (pierwsza) i 17-19 (druga) miękkimi promieniami. Ciało jest brązowawe marmurkowane. Jego dolne partie są bardziej złociste. Ryby te osiągają długość do 70 cm, zwykle jednak łowione są osobniki 50-60 centymetrowe.

Gadus ogac - Ogak
Rycina gatunku Gadus ogac


Występowanie: Występowanie: W fiordach i przybrzeżnych wodach Grenlandii.

Tryb życia: Przebywa na głębokości od 0 do 200 m. Tarło odbywa wiosną w płytkich, przybrzeżnych wodach. Ikra otoczona jest ciemną osłoną i opada na dno.

Odżywianie: Chociaż ogak jest rybą wszystkożerną, jego podstawowym pożywieniem są inne ryby i kraby.

Uwagi: Pogłowie tej ryby było niegdyś w grenlandzkich wodach znacznie liczniejsze. Przypuszcza się, że jej populacje wypierane są przez populacje atlantyckiego dorsza. Niektórzy systematycy uważają, że ogak jest tylko jego podgatunkiem.