OKONIOKSZTAŁTNE
Babka łysa
Neogobius gymnotrachelus
««« powrót
Kolorem czerwonym zaznaczono obszar występowania gatunku Neogobius gymnotrachelus

Budowa zewnętrzna: Długa głowa, prawie szersza niż wyższa, o tępym pysku. Dolna szczęka nie jest wysunięta. Wargi grube, mięsiste. Otwór gębowy sięga poniżej 1/3 szeroko¶ci oka. ¦rednica oka dwukrotnie większa od rozstawu oczu. Trzon ogona znacznie dłuższy od swej wysoko¶ci; 54-69 (najczę¶ciej 56-68) łusek wzdłuż ciała. Wierzch głowy, kark, nasada płetw piersiowych, wieczka skrzelowego i gardło s± bezłuskie. Dwie oddzielone płetwy grzbietowe. Pierwsza z 6-7 promieniami twardymi, druga z 1 promieniem twardym i 14-18 miękkimi. W płetwie odbytowej 1 twardy i 12-16 miękkich promieni. U dużych osobników płetwy brzuszne sięgaj± do otworu odbytowego. Brak pęcherza pławnego. Ubarwienie żółtawoszare z ciemnobr±zowymi plamami, mog±cymi ł±czyć się w sko¶ne poprzeczne pręgi. Na policzkach 3 ciemne, grube kreski. Pierwsza płetwa grzbietowa z szerokimi, ciemnymi paskami. Na drugiej płetwie grzbietowej, płetwie ogonowej i płetwach piersiowych w±skie rzędy ciemnych punktów. Przyssawka i płetwa odbytowa ciemnoszare. Długo¶ć 12-15 cm, maksymalnie 16,5 cm.

Neogobius gymnotrachelus - Babka łysa
Rycina gatunku Neogobius gymnotrachelus


Występowanie: Obszar wód słonawych i dopływy zachodniej i północnej czę¶ci Morza Czarnego i Azowskiego (Bułgaria, Rumunia, południowa Rosja). W dorzeczu Dunaju dochodzi do Bukaresztu. W Morzu Kaspijskim występuje podgatunek Neogobius gymnotrachelus macrophthalmus.

Tryb życia: Mało poznany. Tarło od kwietnia do maja. Samiec przygotowuje gniazdo, a następnie strzeże złożonych jaj. Samica o długo¶ci 13 cm składa ich około 1500 sztuk. ¦rednica ikry 2 mm.

Odżywianie: Różnego rodzaju drobne zwierzęta denne.