KARPIOKSZTAŁTNE
Brzanka
Barbus meridionalis
««« powrót
Kolorem czerwonym zaznaczono obszar występowania gatunku Barbus meridionalis

Budowa zewnętrzna: Ciało krępe, wygrzbiecone o prawie prostej linii brzucha. Pysk ryjkowato wydłużony. Otwór gębowy dolny z grubymi, mięsistymi wargami. Na wardze górnej cztery w±siki. Łuski duże. 48-55 wzdłuż linii bocznej. Płetwa grzbietowa ma 11, a odbytowa 8 promieni. Zęby gardłowe trójrzędowe, 5.3.2-2.3.5. Grzbiet zielonobrazowy do br±zowoczarniawego. Boki ja¶niejsze, żółtawe. Strona brzuszna biała, w okresie tarła różowo połyskuj±ca. Na grzbiecie i bokach duże, nieregularne, czarniawobr±zowe plamy. Długo¶ć 20 do 30 cm, maksymalnie 40 cm.

Barbus meridionalis - Brzanka
Rycina gatunku Barbus meridionalis


Występowanie: W czystych, dobrze natlenionych wodach płyn±cych, od północnej czę¶ci Półwyspu Iberyjskiego przez południow± Francję (dorzecze Rodanu), północne i ¶rodkowe Włochy aż po karpackie dopływy Wisły.

Tryb życia: Stadna ryba, żyj±ca przy dnie wartko płyn±cych po kamienistym podłożu potoków. Tarło - maj do czerwca. Ikra składana na żwirowe podłoże.

Odżywianie: Małe zwierzęta denne, ikra ryb, a także ro¶liny wodne.

Wymiar ochronny Okres ochronny Rekordy
20 cm brak brak danych