Poczta        opinia    drukuj     Zakazy

 
•wędkarstwo
•strona główna
•klasyfikacja ryb
•miniaturki...
•indeks nazw:
łacińskich
polskich
•słowniczek...
•współpraca...
Szukaj w:
opisach ryb
słowniczku
...::::Akwarium Service::::... ranking
http://www.polishamericanexchange.com/
Gość nr
on-line 5 osób
max on-line - 2045
w dniu 18.06.2012 r.
KARPIOKSZTAŁTNE
Świnka czarnobrzucha
Chondrostoma oxyrhynchum
Kolorem czerwonym zaznaczono obszar występowania gatunku Chondrostoma oxyrhynchum

Budowa zewnętrzna: Ciało długie, wyciągnięte, bocznie słabo ścieśnione. Pysk tępy, mocno wysunięty. Linia czoła i grzbietu płaska. Otwór gębowy dolny, lekko zaokrąglony. Warga dolna zrogowaciała, o ostrej krawędzi. Łuski średniej wielkości, 57-66 wzdłuż linii bocznej. Płetwa grzbietowa z 10-11 promieniami. W odbytowej jest ich 11-12. Zęby gardłowe jednorzędowe, 5(6)-5. Grzbiet ciemny, czarniawoniebieski do czarniawobrązowego, z metalicznym, zielonym połyskiem. Boki jaśniejsze, srebrzyście lśniące z drobnymi ciemnymi punktami, które jednak nie tworzą wstęgi. Strona brzuszna i odbytowa brudnożółte do czerwonawych. Długość 15-20 cm, maksymalnie 24 cm. Chondrostoma kinzelbachi jest pokrewnym gatunkiem, który został odkryty dopiero w 1885 roku. Ciało tej świnki jest silnie wydłużone i mocniej ścieśnione w bocznych płaszczyznach. Jest ono również wyższe na odcinku pomiędzy pyskiem a nasadą płetwy grzbietowej. Profil grzbietowej części głowy lekko wypukły. Pysk wysunięty do przodu; oglądany od góry i z boków - okrągły. Otwór gębowy dolny. Warga górna bardzo wąska, brak wąsów. W płetwie grzbietowej trzy twarde i 8-10 (zazwyczaj 9) promieni miękkich. Płetwa odbytowa z trzema twardymi i 10-11 promieniami miękkimi. Górna krawędź płetwy grzbietowej prosta lub lekko wypukła. Linia boczna przechodzi przez 63-69 łusek leżących w jednym rzędzie. Na dolnej części ramienia pierwszego łuku skrzelowego znajduje się 24-28 wyrostków filtracyjnych. Wzór zębów gardłowych 7-7. Ciało srebrzyście białe, na bokach i brzuchu złociście lśniące. Górna część boków oraz grzbiet lekko oliwkowobrązowe z niebieskimi refleksami. Wierzchołek płetwy szary. Na jej tylnym końcu znajduje się szeroka, ciemna smuga. Płetwa odbytowa oraz płetwy parzyste pomarańczowo połyskujące. Długość ciała 21,6-26,7 cm. Pokarm stanowią głównie zwierzęta denne, chociaż również może zjadać rośliny. Chondrostoma kinzelbachi żyje w zlewisku rzeki Orontes (Turcja), liczniej jednak w Jeziorze Buhairat (Syria), które jest zbiornikiem sztucznie powiększonym, o maksymalnej głębokości 7 m. Występuje również w niedawno utworzonym zbiorniku zaporowym Buhairat-ar-Rastan, gdzie znaleźć ją można w miejscach o podłożu piaszczystym lub lekko kamienistym, porośniętym roślinnością. Zwykle ryba ta przebywa razem z gatunkiem Chondrostoma regium, który przez wiele lat uważany był za podgatunek naszej świnki (Chondrostoma nasus). Dzisiaj udowodniono jednak, że w przypadku Chondrostoma regium i Chondrostoma kinzelbachi mamy do czynienia z blisko wprawdzie spokrewnionymi, ale odrębnymi gatunkami. Występowanie w rzece Orontcs tych dwóch należących do tego samego rodzaju, blisko spokrewnionych gatunków, tłumaczyć można historią geologicznego rozwoju tego regionu. Uprzednio w dwóch oddzielnych systemach rzecznych rozwinęły się niezależnie od siebie dwie różne populacje. Przed około 6000 lat na skutek procesów geologicznych systemy te połączyły się w jeden system rzeczny i obydwie populacje ryb zmuszone zostały do dzielenia tego samego środowiska. Obecnie nie można już stwierdzić, czy pomiędzy ekologicznymi wymogami, stawianymi środowisku przez te gatunki, występują jakieś różnice, czy też nie.

Chondrostoma oxyrhynchum - Świnka czarnobrzucha
Rycina gatunku Chondrostoma oxyrhynchum


Występowanie: W środkowym biegu rzek zachodniej części zlewiska Morza Kaspijskiego (Kuma, Terek, Sunsha, Sulak, Rubaschai).

Tryb życia: Towarzyska ryba o żywym usposobieniu, która podobnie jak wszystkie gatunki świnek żyje głównie w pobliżu żwirowego i kamienistego podłoża. Jej biologia jest dotychczas słabo poznana.

Odżywianie: Wydaje się, iż w okresie młodości odżywia się głownie drobnymi, dennymi zwierzętami, przebywającymi wśród glonów porastających kamienie oraz na podwodnych korzeniach. W wieku starszym dietę jej stanowią prawie wyłącznie rośliny.

 
Autorem serwisu (i jedynym redaktorem) jest Tomasz Chmielewski