Poczta        opinia    drukuj     Zakazy

 
•wędkarstwo
•strona główna
•klasyfikacja ryb
•miniaturki...
•indeks nazw:
łacińskich
polskich
•słowniczek...
•współpraca...
Szukaj w:
opisach ryb
słowniczku
...::::Akwarium Service::::... ranking
http://www.polishamericanexchange.com/
Gość nr
on-line 4 osoby
max on-line - 2045
w dniu 18.06.2012 r.
OKONIOKSZTAŁTNE
Włócznik
Xiphias gladius
Kolorem czerwonym zaznaczono obszar występowania gatunku Xiphias gladius

Budowa zewnętrzna: Wydłużone, torpedowate ciało z jednym kilem wzdłuż obydwu boków trzonu ogonowego. Profil głowy mniej lub bardziej wklęsły. Szorstka skóra bez łusek (tylko młode ryby mają drobniutkie łuski). Szczęka górna wyciągnięta w formie długiego, płaskiego miecza, który u osobników dorosłych osiąga 1/3 ich całkowitej długości ciała; szczęka dolna jest wielokrotnie krótsza. Dwie płetwy grzbietowe; pierwsza krótka, wysoka, sierpowata z 3-4 twardymi i 16 miękkimi promieniami, druga bardzo mała z 3-4 promieniami miękkimi. Dwie płetwy odbytowe; pierwsza większa, półksiężycowata, z 2-3 twardymi i 9 miękkimi promieniami, druga bardzo mała, z 3-5 promieniami miękkimi. U młodych ryb obydwie płetwy grzbietowe (podobnie jak i obydwie płetwy odbytowe) są ze sobą połączone. Wówczas płetwa grzbietowa ma 3-4 twarde i 40 miękkich, a płetwa odbytowa 2-3 twarde i 15 miękkich promieni. Długie, spiczaste płetwy piersiowe. Brak płetw brzusznych. Sierpowata płetwa ogonowa. Grzbiet ciemnoszary, ciemnoniebieski lub czerwonobrązowy. Boki jaśniejsze, połyskujące brązem. Strona brzuszna brudnobiała, Długość 2-3,5 m (60-150 kg), maksymalnie 4,9 m.

Xiphias gladius - Włócznik
Rycina gatunku Xiphias gladius


Występowanie: We wszystkich ciepłych i umiarkowanie ciepłych morzach. W północnym Atlantyku pojedyncze osobniki zapuszczają się do kanału La Manche, Morza Północnego i zachodniego Bałtyku. Północna granica występowania tego gatunku przebiega na wysokości Islandii. Obecny w Morzu Śródziemnym i Morzu Czarnym. Przebywa w strefie otwartej wody na głębokości od 0 do 800 m.

Tryb życia: Oceaniczna, wiodąca samotny tryb życia ryba, którą w trakcie jej dalekich wędrówek często można obserwować płynącą tuż pod powierzchnią wody, przy czym jej pierwsza płetwa grzbietowa oraz górny płat płetwy ogonowej wystają ponad wodę. Polując na głębinowe, stadne ryby nierzadko zapuszcza się nawet na głębokość 800 m. Tarło od lutego do kwietnia (południowe rejony Morza Sargassowego). Ikra i larwy unoszą się wśród planktonu. Średnica jaj wynosi zaledwie 1,6-1,8 mm. Zawierają one kropelkę tłuszczu, który pozwala im pływać. Młode ryby różnią się kształtem od osobników dorosłych. Szczęki ich mają jednakową długość i są uzębione, skóra zaś pokryta łuskami. Spotkać je można wyłącznie w ciepłych morzach, gdyż tylko tam włóczniki się rozradzają. Dopiero później, dorastając, wędrują w poszukiwaniu pokarmu do wód chłodniejszych.

Odżywianie: Stadne ryby.

Uwagi: Uważa się, że włócznik posługuje się swym mieczem w czasie zdobywania pokarmu. Nie jest jednak do końca wyjaśnione, w jaki sposób to czyni. Przypuszczalnie przepływając przez ławicę ryb uderza nim silnie na boki, zabijając lub głusząc znajdujące się obok ryby, lub też przebija nim swą zdobycz. Jedno jest pewne, że ryba ta może być niezwykle agresywna. Stale znajdowane są ułamane kawałki jej miecza w ciele rekinów, waleni, a także w dnach łodzi. Mięso włócznika odznacza się wybornym smakiem.

 
Autorem serwisu (i jedynym redaktorem) jest Tomasz Chmielewski