Poczta        opinia    drukuj     Zakazy

 
•wędkarstwo
•strona główna
•klasyfikacja ryb
•miniaturki...
•indeks nazw:
łacińskich
polskich
•słowniczek...
•współpraca...
Szukaj w:
opisach ryb
słowniczku
...::::Akwarium Service::::... ranking
http://www.polishamericanexchange.com/
Gość nr
on-line 5 osób
max on-line - 2045
w dniu 21.08.2019 r.
OKONIOKSZTAŁTNE
Tunek pasiasty
Euthynnus pelamis
Kolorem czerwonym zaznaczono obszar występowania gatunku Euthynnus pelamis

Budowa zewnętrzna: Podłużne owalne ciało (silniej wygrzbiecone niż u innych pokrewnych gatunków), z długą głową i krótkim, spiczastym pyskiem. Szczęki sięgają do wysokości środkowej linii oka. Nie są wysuwalne. Małe oczy, osadzone dość blisko końca pyska, znajdują się w skostniałych oczodołach. Łuski występują tylko w części piersiowej ("gorset"). Dwie blisko osadzone płetwy grzbietowe; pierwsza, długa, z 11-15 twardymi, druga z 11-16 miękkimi promieniami - za nią jest 8 płetewek. W płetwie odbytowej 11-16 promieni miękkich, za nią 7 płetewek. Krótkie płetwy piersiowe sięgają co najwyżej do dziewiątego kolca pierwszej płetwy grzbietowej. Małe płetwy brzuszne. Wzdłuż trzona ogonowego ciągnie się wyraźny kil. Wysoka, półksiężycowata płetwa ogonowa. Grzbiet czarnoniebieski, strona brzuszna biaława; 4-7 ciemnych, długich pasków poniżej linii bocznej. Czasami w tylnej części grzbietu widoczne są jasne, nieregularnie poprzeczne prążki. Maksymalna długość 90 cm, jednak zwykle do 65 cm (ciężar 5 kg). Spokrewniony z nim tunek atlantycki (Euthynnus quadripunctatus) łatwy jest do rozpoznania dzięki ciemnym, nieregularnym paskom na grzbiecie i 3-6 ciemnym plamom poniżej płetw piersiowych.

Euthynnus pelamis - Tunek pasiasty
Rycina gatunku Euthynnus pelamis


Występowanie: We wszystkich ciepłych i umiarkowanie ciepłych morzach kuli ziemskiej. W północnym Atlantyku na północ dochodzi do Wysp Brytyjskich i (bardzo rzadko) do wybrzeży norweskich; również w zachodniej części Morza Śródziemnego.

Tryb życia: Towarzyska, żywa ryba, penetrująca powierzchniowe warstwy wody. Jako typowy mieszkaniec oceanicznych przestrzeni tylko czasami w okresie letnim pojawia się w przybrzeżnych wodach. Preferuje wysokie temperatury wody (18-20°C), podobnie jak i jego krewniacy, stąd na europejskich obszarach jest nielicznie spotykanym, przede wszystkim letnim gościem. Niewiele wiadomo o jego rozrodzie w europejskich wodach; u amerykańskich wybrzeży oraz w Pacyfiku trze się w ciągu całego roku.

Odżywianie: Stadne ryby, kałamarnice.

 
Autorem serwisu (i jedynym redaktorem) jest Tomasz Chmielewski