Poczta        opinia    drukuj     Zakazy

 
•wędkarstwo
•strona główna
•klasyfikacja ryb
•miniaturki...
•indeks nazw:
łacińskich
polskich
•słowniczek...
•współpraca...
Szukaj w:
opisach ryb
słowniczku
...::::Akwarium Service::::... ranking
http://www.polishamericanexchange.com/
Gość nr
on-line 2 osoby
max on-line - 2045
w dniu 21.08.2019 r.
OKONIOKSZTAŁTNE
Skabera
Uranoscopus scaber
Kolorem czerwonym zaznaczono obszar występowania gatunku Uranoscopus scaber

Budowa zewnętrzna: Wydłużone, silnie zbudowane ciało, ścieśnione bocznie jedynie w swej tylnej części. Duża, szeroka, "mopsowata" głowa, pokryta szorstkimi, kostnymi płytkami. Małe oczy umieszczone są na wierzchniej stronie głowy, stąd żartobliwie ryba ta nazywana bywa również "obserwatorem gwiazd". Szeroki, prawie pionowo ułożony otwór gębowy, wyposażony jest na obydwu szczękach w małe, spiczaste zęby, które znajdują się również na lemieszu i podniebieniu. Na końcu szczęki dolnej występuje mały, przypominający robaka wyrostek skórny. Powyżej płetw piersiowych, na barku, skierowany do tyłu duży kolec, który podobnie jak kolce wieczka skrzelowego wyposażony jest w gruczoł jadowy. Dwie płetwy grzbietowe; pierwsza mała z 4 kolcami (nie mają gruczołów jadowych), druga długa z 13-14 promieniami miękkimi. Płetwa odbytowa długa z 1 kolcem i 13-14 miękkimi promieniami. Duże, łopatowate płetwy piersiowe. Płetwy brzuszne osadzone gardłowo. Ubarwienie bardzo zmienne, zależnie od miejsca przebywania ryb; od jasnodo ciemnobrązowego z czarnym, mar-murkowym wzorem. Pierwsza płetwa grzbietowa czarna. Płetwy piersiowe z jasnoniebieską, a płetwa ogonowa z białawą krawędzią. Maksymalna długość 30 cm.

Uranoscopus scaber - Skabera
Rycina gatunku Uranoscopus scaber


Występowanie: Atlantyk od Portugalii do Maroka (Rabat). Morze Śródziemne i Morze Czarne. Przebywa w przybrzeżnych wodach na piaszczystym, mulistym i żwirowatym podłożu.

Tryb życia: Podobny do tego, jaki wiodą spokrewnione z nią ostrosze. Dzień spędza zagrzebana w podłożu, skąd wystają jedynie otwór gębowy i oczy. Za pomocą swych łopatkowatych płetw piersiowych w razie niebezpieczeństwa skabera potrafi bardzo szybko odbić się (skoczyć) do przodu i ponownie się zagrzebać. Z tyłu za oczami w 2 owalnych, małych kieszonkach umieszczone są elektryczne organy, które służą lokalizowaniu zdobyczy oraz odstraszaniu napastników. Zdobycz wabiona jest drgającymi ruchami czerwono ubarwionego skórnego wyrostka szczęki dolnej. Tarło wiosną i latem. Pływająca ikra ma średnicę około 2 mm. Larwy i młode stadia rozwojowe unoszą się swobodnie w wodzie.

Odżywianie: Male ryby i krewetki.

Uwagi: Elektryczne organy skabery wytwarzają prawodopodobnie ładunki elektryczne o napięciu do 50 wolt. Przyjmuje się, że w przeciwieństwie do ryb wytwarzających słaby prąd (ładunek 1 wolt lub mniejszy - zmierzony w powietrzu), służą jej one również do chwytania zdobyczy.

 
Autorem serwisu (i jedynym redaktorem) jest Tomasz Chmielewski