Poczta        opinia    drukuj     Zakazy

 
•wędkarstwo
•strona główna
•klasyfikacja ryb
•miniaturki...
•indeks nazw:
łacińskich
polskich
•słowniczek...
•współpraca...
Szukaj w:
opisach ryb
słowniczku
...::::Akwarium Service::::... ranking
http://www.polishamericanexchange.com/
Gość nr
on-line 4 osoby
max on-line - 2045
w dniu 18.06.2012 r.
OKONIOKSZTAŁTNE
Jaskroń
Centrolabrus exoletus
Kolorem czerwonym zaznaczono obszar występowania gatunku Centrolabrus exoletus

Budowa zewnętrzna: Podłużnie owalne, w starszym wieku nieco wygrzbiecone ciało o małej, krótkiej głowie i krótkim, spiczastym pysku. Mały otwór gębowy, sięgający do połowy odległości pomiędzy końcem pyska a przednią krawędzią oka, zakończony jest grubymi, mięsistymi wargami. Szczęki wysuwalne, zaopatrzone w jeden szereg stożkowatych zębów. Brak zębów na podniebieniu. Dolne zęby gardłowe zrośnięte są do postaci miażdżących płytek. Krawędź przedpokrywowej części wieczka skrzelowego w swej dolnej i tylnej części ząbkowana. Duże koliste łuski, 33-37 wzdłuż linii bocznej, załamującej się ostro ku dołowi, poniżej tylnej części płetwy grzbietowej. Jest ona długa, niska, z 18-20 twardymi i 5-7 miękkimi promieniami. Płetwa odbytowa z 4-6 (zwykle 5) promieniami twardymi oraz 6-8 miękkimi. Grzbiet przeważnie czerwonobrązowy. Boki żółtobrązowe. Strona brzuszna srebrzyście lśniąca. W okresie tarła u samców występują na grzbiecie i bokach niebieskie smugi, biegnące od oczu do kącików otworu gębowego. Maksymalna długość 18 cm.

Centrolabrus exoletus - Jaskroń
Rycina gatunku Centrolabrus exoletus


Występowanie: Północny Atlantyk od Grenlandii i Norwegii do Portugalii; nie występuje w południowej części Morza Północnego. Jest mieszkańcem strefy wodorostów, przebywając zwykle między skalnymi blokami, glonami i na podwodnych łąkach poza granicą pływów. Blisko spokrewnionym gatunkiem jest palon (Acantholabrus palloni), występujący w przybrzeżnych wodach (ponad skalistym i piaszczystym podłożem na głębokości 60-250 m), od Norwegii do Kaplopez w zachodniej Afryce, wokół Madery, Wysp Azorskich i Kanaryjskich oraz w zachodnich rejonach Morza Śródziemnego. Cechą rozpoznawczą pelona jest smukłe ciało z czarną plamą leżącą na wysokości przejścia kolczastej części płetwy grzbietowej w tę z miękkimi promieniami. Podobnie spokrewniony jest gatunek Centrolabrus trutta, który występuje w przybrzeżnych wodach Azorów, Wysp Kanaryjskich oraz wokół Madery, w pobliżu skalistych raf i podwodnych łąk.

Tryb życia: Chociaż lokalnie gatunek ten występuje licznie, jego biologia jest prawie nieznana. Tarło odbywa w miesiącach letnich, ikra składana jest na wodorostach.

Odżywianie: Małe zwierzęta denne różnych gatunków.

 
Autorem serwisu (i jedynym redaktorem) jest Tomasz Chmielewski