Poczta        opinia    drukuj     Zakazy

 
•wędkarstwo
•strona główna
•klasyfikacja ryb
•miniaturki...
•indeks nazw:
łacińskich
polskich
•słowniczek...
•współpraca...
Szukaj w:
opisach ryb
słowniczku
...::::Akwarium Service::::... ranking
http://www.polishamericanexchange.com/
Gość nr
on-line 4 osoby
max on-line - 2045
w dniu 21.08.2019 r.
OKONIOKSZTAŁTNE
Wargacz merula
Labrus merula
Kolorem czerwonym zaznaczono obszar występowania gatunku Labrus merula

Budowa zewnętrzna: Podłużnie owalne ciało (w najszerszym miejscu wyższe od długości głowy), o stosunkowo małej głowie i krótkim pysku. Bardzo mały otwór gębowy, zakończony grubymi, nabrzmiałymi wargami. Szczęki daleko wysuwalne. Na każdej z nich szereg stożkowatych zębów. Brak zębów na podniebieniu. Dolne kości gardłowe zrośnięte w masywne, miażdżące płytki. Gładka krawędź przedpokrywowej części wieczka skrzelowego. Bardzo małe, ale wyraźnie widoczne, łuski. Przebiegająca równolegle do linii grzbietu linia boczna mieści 40-48 łusek. Długa, niedzielona płetwa grzbietowa z 17-19 kolcami i 11-14 promieniami miękkimi. W płetwie odbytowej 3 kolce oraz 8-12 miękkich promieni. Często pośrodku tylnej krawędzi płetwy ogonowej występuje wyraźne wcięcie. U wargacza merula ubarwienie jest mniej zmienne niż u pozostałych gatunków z rodzaju Labrus; zazwyczaj ubarwiony oliwkowo lub szaroniebiesko, niejednokrotnie z niebieską plamką na każdej z łusek. W płetwach piersiowych promienie są często brązowego do pomarańczowego koloru. W okresie tarła wszystkie, niebiesko ubarwione partie ciała nabierają jeszcze bardziej intensywnego, niebieskiego koloru. Maksymalna długość 45 cm.

Labrus merula - Wargacz merula
Rycina gatunku Labrus merula


Występowanie: Północny Atlantyk od wybrzeża portugalskiego do północno-zachodnich wybrzeży Afryki (Maroko, Senegal); Azory, Morze Śródziemne i morze Marmara. Przebywa głównie w dość płytkich, przybrzeżnych wodach, w pobliżu kamiennych raf i podwodnych łąk, na głębokości 2-50 m.

Tryb życia: Wargacz merula jest typową rybą przybrzeżną; nie jest szybkim pływakiem i nigdy nie oddala się zbyt daleko od znajdujących się wśród skalnych bloków oraz podwodnych łąk kryjówek. Tarło ma miejsce w późnych miesiącach zimowych oraz na przedwiośniu. Ikra składana jest zazwyczaj na podwodnych trawach. Opiekuje się nią samiec.

Odżywianie: Jeżowce, mięczaki, stawonogi, robaki.

 
Autorem serwisu (i jedynym redaktorem) jest Tomasz Chmielewski