Poczta        opinia    drukuj     Zakazy

 
•wędkarstwo
•strona główna
•klasyfikacja ryb
•miniaturki...
•indeks nazw:
łacińskich
polskich
•słowniczek...
•współpraca...
Szukaj w:
opisach ryb
słowniczku
...::::Akwarium Service::::... ranking
http://www.polishamericanexchange.com/
Go¶ć nr
on-line 3 osoby
max on-line - 2045
w dniu 18.06.2012 r.
OKONIOKSZTAŁTNE
Piłczyk
Serranus hepatus
Kolorem czerwonym zaznaczono obszar występowania gatunku Serranus hepatus

Budowa zewnętrzna: Owalne, silniej wygrzbiecone niż u strzępiela pisarza ciało. Oczy duże o ¶rednicy prawie tak dużej jak długo¶ć pyska. Na wieczku skrzelowym dwa kolce. Tylna krawędĽ praeoperculum jest z±bkowana. 50-60 grzebykowych łusek wzdłuż najdłuższej linii ciała. Szeroki, wysuwalny otwór gębowy. Płetwa grzbietowa długa, nie dzielona, z 10 kolcami i 11-12 promieniami miękkimi. W płetwie odbytowej 3 kolce i 7 promieni miękkich. W płetwach piersiowych po 1 kolcu i po 5 promieni. Tylna krawędĽ płetwy ogonowej zaokr±glona. Ubarwienie czerwonawe lub żółtobr±zowe z 3-5 ciemnymi opaskami. Podbródek i strona brzuszna białawe. Za ostatnim kolcem płetwy grzbietowej umieszczona jest rzucaj±ca się w oczy czarna plama. Płetwy brzuszne ciemne. Maksymalna długo¶ć 13 cm.

Serranus hepatus - Piłczyk
Rycina gatunku Serranus hepatus


Występowanie: Północny Atlantyk od Portugalii do Senegalu i Wysp Kanaryjskich. Także Morze ¦ródziemne. Przebywa na głęboko¶ci 5-100 m ponad piaszczystym, mulistym i skalistym podłożem, szczególnie chętnie w¶ród podwodnych ł±k. Blisko spokrewniony z nim czarnobok (Serranus atricauda) z powodu pięknego ubarwienia oraz rozmiarów (35 cm) nazywany jest przez hiszpańskich rybaków "Serrano imperial". Występuje on u skalistych wybrzeży od Biskajów (rzadko), po Maroko, Maderę, Azory i Wyspy Kanaryjskie. W Morzu ¦ródziemnym można go spotkać u wybrzeży południowej Hiszpanii i Algierii. Pokryty jest bardzo drobnymi, grzebykowatymi łuskami (120-126 wzdłuż linii bocznej), jego płetwa ogonowa jest czarno oblamowana.

Tryb życia: Piłczyk jest niezwykle płochliw± ryb±, st±d rzadko można go zaobserwować, mimo że miejscami występuje bardzo licznie. Tak jak i jego krewniacy, jest obojnakicm, mog±cym w tym samym czasie wytwarzać dojrzałe jaja i plemniki. Tarło odbywa wiosn± i wczesnym latem.

Odżywianie: Raki, mięczaki i małe ryby.

 
Autorem serwisu (i jedynym redaktorem) jest Tomasz Chmielewski