Poczta        opinia    drukuj     Zakazy

 
•wędkarstwo
•strona główna
•klasyfikacja ryb
•miniaturki...
•indeks nazw:
łacińskich
polskich
•słowniczek...
•współpraca...
Szukaj w:
opisach ryb
słowniczku
...::::Akwarium Service::::... ranking
http://www.polishamericanexchange.com/
Gość nr
on-line 5 osób
max on-line - 2045
w dniu 18.06.2012 r.
KARPIOKSZTAŁTNE
Brak polskiej nazwy
Noemacheilus merga
Kolorem czerwonym zaznaczono obszar występowania gatunku Noemacheilus merga

Budowa zewnętrzna: Ciało niskie, okrągłe, bocznie ścieśnione jedynie w partiach trzonu ogonowego. Maksymalna wysokość ciała mieści się 6,3-6,5 rażą w jego długości (bez płetwy ogonowej), najniższa zaś 2,1-2,4 rażą w długości trzonu ogonowego. Otwór gębowy wąski, dolny, z sześcioma wąsikami na górnej szczęce: 4 z przodu, 2 w kącikach warg. Nierurkowaty przedni otwór nosowy. Brak ocznego kolca. Szczęka górna bez ząbkowanej krawędzi (w przeciwieństwie do Noemacheilus angorae). Łuski małe, lecz wyraźniej widoczne. Płetwa grzbietowa z 10, a odbytowa z 7 promieniami; dwa pierwsze u góry nierozwidlone. Płetwy piersiowe krótkie. Płetwy brzuszne sięgają do otworu odbytowego. Wcięta tylna krawędź płetwy ogonowej. Grzbiet ciemnobrązowy do czarniawego. Boki jasnobrązowe. Strona brzuszna biała. Na górnej połowie ciała nieregularnie rozmieszczone ciemne plamy i prążki, sięgające nieco poniżej linii bocznej. Płetwy grzbietowa i ogonowa (czasami także płetwy piersiowe) z tworzącymi rzędy, ciemnobrązowymi plamami. Długość 6-8 cm, maksymalnie do 10 cm.

Noemacheilus merga - Brak polskiej nazwy
Rycina gatunku Noemacheilus merga


Występowanie: Wody płynące w południowo-wschodniej Rosji, w basenie rzek: Kubań, Kuma, Terek, Sulak i Samur.

Tryb życia: Biologia tego bliskiego krewniaka gatunku Noemacheilus angorae nie jest poznana. Sądzi się, że jest zbliżona do biologii naszego śliza.

Odżywianie: Małe zwierzęta denne, zwłaszcza robaki, larwy owadów, owady wodne i mięczaki.

 
Autorem serwisu (i jedynym redaktorem) jest Tomasz Chmielewski